علل و انواع كم شنوايي

كم شنوايي مي تواند به دليل آسيب به هر كدام از سه قسمت گوش باشد.

اگر كم شنوايي ناشي از وجود مشكلي در گوش خارجي يا مياني باشد، به آن كم شنوايي انتقالي مي گويند و اگر در اثر آسيب به گوش داخلي باشد، كم شنوايي حسي-عصبي ناميده مي شود كه بيشترين نوع كم شنوايي از اين نوع است. در برخي افراد،  كم شنوايي تركيبي از هر دو حالت است كه كم شنوايي مختلط ناميده مي شود.

 

علل احتمالي براي كم شنوايي در . . .

گوش خارجي

معمولا ميزان زياد جرم گوش (موم يا واكس) در گوش خارجي يا عفونت و التهابات كانال گوش مي تواند باعث آسيب به گوش خارجي شود. اينگونه اختلالات معمولا به راحتي قابل درمانند. فقط بايد قبل از اينكه باعث كم شنوايي شوند، برطرف گردند.

گوش مياني:

پاره شدن پرده گوش، عفونت و اتواسكلروز (سخت شدن و تجمع كلسيم در اطراف استخوان ركابي گوش كه مانع از حركت آن مي شود)، از آسيب هاي وارده به گوش مياني هستند.

بسياري از مشكلات گوش خارجي و گوش مياني  با دارو يا جراحي به طور موفقيت آميز قابل درمان هستند و اگر هم نباشند با استفاده از سمعك، فرد مي تواند از باقي مانده شنوايي خود به خوبي استفاده كند.

گوش داخلي:

اغلب كم شنوايي ها ناشي از آسيب به گوش داخلي است. دلايل اين آسيب ها شامل، افزايش سن، در معرض صداهاي بلند بودن، مصرف برخي داروها، بيماري هاي دوران كودكي، ژنتيك و صدمه و آسيب به سر است. در اين حالات، سلول هاي ظريف مويي در حلزون آسيب ديده و به اين ترتيب سيگنال هاي صدا به مغز منتقل نخواهد شد. در كل،آسيب به گوش داخلي، قابل برگشت نيست ولي با يك سمعك خوب مي توان به ميزان زيادي آن را جبران كرد.